Dla wielu moich rozmówców śmierć polskiego prezydenta w Smoleńsku to prosta konsekwencja jego bohaterskiej solidarności z Gruzją. Rosjanie nie wybaczają – przekonywał mnie miejscowy góral i zapraszał zimą w Kaukaz na narty, do pensjonatu córki. Tu, w Tbilisi, polemizowanie z tą opinią mijałoby się z celem. Gruzini nie przyjmują raczej żadnych argumentów, które byłyby korzystne choćby w minimalny stopniu dla Rosjan.

Świetnie orientują się w historii, doskonale wiedzą, że oba nasze narody nigdy niczego dobrego z tamtej strony nie zaznały. To nas wiąże. A przy winie i szaszłykach o polityce potrafią mówić dużo i bez ogródek.